Hoxe, 12 de outubro, o CES participou na marcha organizada en Cambados pola Asociación A Naiciña contra o cambio climático. Despois da marcha, e antes das diversas actividades que tiveron lugar, limos un manifesto no que resumimos as evidencias actuais da crise climática, que sucederá na nosa comarca se non actuamos, e que cousas lle esiximos aos gobernantes, dende o Estado e a Xunta ata os dos concellos do Salnés, incluído, como non, o propio Cambados.

 

Agradecemos a esta asociación o seu esforzo por organizar esta actividade como chamada de atención ante a grave crise climática na que nos atopamos, e ante a que toda a sociedade debemos actuar xa.

Pincha aquí se queres ler o manifesto. 

Advertisements
Publicado por: garza18 | 30/09/2019

Resultados da limpeza do río Umia

XII Limpeza Simultánea
RESULTADOS DA LIMPEZA DO UMIA
(tramo de 500m entre Ponte Arnelas á ponte de Santa Marta).
Domingo 29 de setembro 2019

A cita cos voluntarios para a Limpeza do Umia do Colectivo Ecoloxista do Salnés foi na Ponte de Ponte Arnelas (ponte dos Padriños) ás 11h. Participaron un total de 16 persoas, dos cales 5 eran menores. Isto é meritorio, xa que nos acompañou a chuvia durante a recollida de lixo, dándolle máis vida así ao lema da campaña da Limpeza “Móllate polo Río”.

Percorrimos as dúas beiras do Umia ata as inmediacións da Ponte nova de Santa Marta, divididos en 2 grupos. Rematamos ás 13h, tras ter recollido os seguintes refugallos:
-250 l de envases (plásticos e latas de refrescos).
-100 l de papel e carton.
-10 l de vidro
– restos non reciclables: 100 l
– Voluminosos ou tóxicos: un neumático, unha valla de obra, louza, filtro de aceite dun coche.

Todo isto foi depositado nos correspondentes contentores de recollida selectiva da zona. Dos voluminos e tóxicos fíxose cargo o concelleiro de Medio ambiente do Concello de Ribadumia, que colaborarou co proxecto e na recollida de lixo, comprometéndose a que serían levados ao punto limpo para alí ser tratados do xeito convinte.
Ademais localizouse un punto de vertido de escombros con restos de ladrillos e uralitas, do que tamén foi informado o concelleiro de medio ambiente de Ribadumia.

POLO FUTURO DOS NOS@S FILL@S: ANTE A EMERXENCIA CLÍMÁTICA MÓVETE POLO CLIMA!!

Ante o estado de crise climática que tantos gobernantes non queren ver, xurde a necesidade de mobilizarse e apoiar á xuventude que reclama o dereito a herdar un planeta habitable. Así nace o Movemento Galego polo Clima.

O quecemento global inducido polo home alcanzou aproximadamente 1°C sobre o nivel preindustrial e está actualmente aumentando a un ritmo de 0.2°C por década debido ás emisións pasadas e presentes de gases de efecto invernadoiro.

O cambio climático xa está aquí, é patente nos fenómenos meteorolóxicos extremos cada vez máis frecuentes e virulentos, nas olas de calor e sequías que alimentan incendios crecentes a cada ano, nas inundacións e riadas… nos mortos e desprazados e nos estragos agrícolas e económicos provocados por todas elas, nas  borrascas máis intensas e frecuentes, no ascenso do nivel do mar, que no último século foi de 17 cm e que aumenta 3 mm ao ano, así como no quecemento e acidificación do mar que afecta ás especies que nel viven, (do que en gran medida depende a economía galega e do Salnés, non o esquezamos); favorecendo o asentamento de especies invasoras… Máis lonxe de nós, nos furacáns máis frecuentes e intensos, no desxeo do Ártico e Groenlandia, moito máis acelerado do que os científicos pensaban nun principio, retroalimentando máis o quecemento ao desaparecer superficie branca onde reflexar a enerxía do Sol; con miles de refuxiados climáticos debido ás secas ou a que as illas, os seus países, quedaron asolagados pola subida do mar. Pero o planeta é un só, formado por complexas interconexións, e todo nos afecta, o de cerca e o de lonxe.

O informe especial que o Grupo Intergubernamental de Expertos sobre o Cambio Climático (IPCC) da ONU, publicou en outubro de 2018, insta a tomar medidas urxentes para limitar o quentamento global a un aumento de 1,5 ºC. Isto requerirá cambios rápidos, de grande alcance e sen precedentes en todos os aspectos da sociedade, segundo mencionou o IPCC .

No informe destácanse os impactos que se evitarían se o quecemento global quedase restrinxido a 1,5ºC en lugar de subir 2C: o nivel do mar aumentaría 10 cm menos a finais de século, o Ártico non quedaría libre de xeo con tanta frecuencia, ou os arrecifes de coral, prácticamente abocados á súa desaparición con un quentamento de 2ºC, poderían salvarse parcialmente. Máis alá dun aumento de 2ºC, considerado o punto de non retorno, as consecuencias serían moito máis imprevisibles, catastróficas e irreversibles, empezando por millóns de persoas mortas ou refuxiadas polos fenómenos meteorolóxicos extremos (sequías, inundacións, furacáns…) ou desprazadas pola subida do nivel do mar, ou falta de auga ou alimento nas súas cidades ou países. E seguindo por desaparición total dalgúns ecosistemas como os arrecifes de coral, e a extinción de máis de 1 millón de especies.

O informe expón que limitar o quecemento global a 1,5°C requeriría transicións “rápidas e de gran calado” na terra, na enerxía, a industria, os edificios, o transporte e as cidades. As emisións netas mundiais de dióxido de carbono (CO2)  de orixe humana terían que reducirse nun 45% para 2030 con respecto aos niveis de 2010, e seguir diminuíndo ata acadar o “cero neto” aproximadamente en 2050.

Son medidas que se puideron tomar dende hai 30 anos, pero a inacción e falta de compromiso dos gobernos, lévannos a esta situación de emerxencia na que hai que actuar xa.

Ante esta situación de emerxencia, sumámonos ao Movemento Galego polo Clima, asinamos o manifesto e animamos a tódolos veciños do Salnés a mobilizarse o día 27 de setembro para esixir a declaración do estado de emerxencia climática que permita asumir aos gobernantes a realidade do que xa está acontecendo no planeta e empezar a tomar medidas eficaces que permitan aos nos@s fill@s e netos herdar un planeta con futuro.

Se non o fas por ti, faino polo futuro dos teus fill@s. Mobilízate o 27-S!!

No seguinte enlace pódese ler o manifesto e consultar a convocatoria das principais manifestacións para o día 27.

https://movementogalegopoloclima.wordpress.com/

 

Un ano máis, unímonos á limpeza simultánea de Ríos que convoca o Proxecto Ríos a nivel galego.

O Proxecto Ríos xa leva organizando dende o 2008 este día de Limpeza Simultánea en numerosos concellos de Galiza. É un día no cal voluntarios e voluntarias saen aos seus ríos para recoller o lixo que atenta contra a riqueza dos nosos ecosistemas fluviais.

Miles de quilogramos de refugallos xa foron extraídos de moitos ríos galegos polos centos de voluntarios/as que teñen participado nas limpezas anteriores.

Animámosvos a participar este ano para que vaiades ao voso río e recollades ese lixo que acaba coa súa biodiversidade e beleza.

O máis importante deste día é a labor de concienciación social que entre todos e todas realizamos. Axudamos a manter un bo estado de conservación nos nosos ecosistemas fluviais e facémoslle ver á cidadanía que as pequenas accións valen moito.

O CES coordinará a limpeza nun tramo do río Umia.

Vémonos na Ponte dos Padriños (Pontearnelas-Ribadumia) ás 11 da mañá.

Nós levaremos o material preciso. Trae roupa e calzado axeitados.

A actividade é aberta a tod@s, pero hai que anotarse previamente chamando ou mandando whatsapp ao tfno. do CES: 680 58 00 86.

 

O CES ven de presentar un escrito solicitando á Consellería Medio Ambiente, Territorio e Vivenda que controle as repetidas rozas con tractor que se efectúan nas dunas de Baltar (Portonovo, Sanxenxo), o último deles neste mes de agosto. Tamén informamos doutra roza con tractor nas dunas de Canelas feito en xuño. Con elo queremos evitar que se converta nunha práctica habitual meter o tractor tamén nas dunas de Canelas, como xa acontece en Baltar.

Valoramos positivamente que dende o Concello de Sanxenxo puxesen valados para protexer as dunas e carteis instando a respectalas. Pero é contraditorio que en ditos carteis se explique que hai vexetación moi fráxil e logo se metan tractores para cortar especies invasoras que alí medran. Esta maquinaria pesada non discriminan as especies que cortan, e no traxecta ata as zonas afectadas polas plantas invasoras, esmagan especies dunares, de fráxil situación ecolóxica.

Hai que recordar que os sistemas dunares deste concello, que xa perderon moita extensión e calidade nas últimas décadas, son espazos naturais e como tales deben ser xestionados, non como meros parques urbanos. Estes ecosistemas son illas de biodiversidade, xa que neles existen hábitats protexidos pola UE, especies endémicas, e outras de distribución cada vez máis escasa no territorio galego debido á perda de superficie e degradación dos sistemas dunares.

Os principais impactos das rozas con tractor son: a compactación do terreo (que cambia as condicións do ecosistema e favorece a expansión de especies non propias), as especies dunares son esmagadas ou cortadas (o tractor non discrimina e corta a eito). Deste xeito estase a incumprir a lexislación no tocante ao control das especies invasoras, como neste caso as canas e o gramón, plantas para as que tódolos protocolos recomendan a súa eliminación de raíz (non a roza). Ademais a lei obriga a retirar do medio natural os restos de especies invasoras e indica que deben ser xestionados correctamente para evitar novos focos de dispersión. Xusto todo o contrario do que se está a facer, xa que no caso de Canelas as canas foron abandonadas enriba das dunas, provocando dous problemas máis, que son un exceso de sombra que impide a proliferación de ningunha especie dunar, e un aporte excesivo de materia orgánica que tamén é desfavorable para estas especies. Ademais, no caso de Baltar, a roza de gramón e outras herbas deixando a zona con aspecto de campo de fútbol, incita ás persoas a transitar, pasear cans e practicar deportes, xa que interpretan que se trata dun parque por estar desbrozado.

As solucións a este problema xa foron plantexadas reiteradas veces, con escaso ou nulo resultado, aos responsables do Concello, motivo polo que recurrimos a instancias superiores. No caso das canas, sería cortalas con rozadora de man e logo retiralas. No caso do gramón, non rozalo namentres non se elimine de forma definitiva, xa que coa roza a especie fortalécese máis e os restos abandonados poden volver a enraizar facilmente, favorecendo a súa propagación. Tamén solicitamos que se forme aos operarios para que distingan aquelas especies de maior valor natural das que son invasoras e se elabore un protocolo de roza selectiva. E por último instamos á Consellería de Medio Ambiente, territorio e Vivenda a que faga cumprir ao concello a lexislación sobre especies invasoras.

A solución definitiva sería a rexeneración das zonas degradadas destes espazos, o que leva solicitando o CES dende fai anos, xa que dita restauración pasaría pola eliminación de raíz das especies invasoras ou non propias das dunas, e así calquera tipo de roza no futuro sería xa innecesario xa que a duna recobraría o seu equilibrio natural.

 

Último desbroce feito neste mes de agosto con tractor, ao longo do perímetro do paseo de baldosas. Durante anos a compactación e a corta do gramón, especie invasora, favoreceron a súa expansión.

 

Neste lugar, a roza continua, a última feita no mes de agosto, unida á inexistencia dun valado que delimite a zona dos piñeiros, fai que moita xente interprete que se trata dun parque polo que se pode transitar sen problema.

 

Aspecto da duna de Canelas no mes de xuño, cando o tractor accedeu dende a praia esmagando a duna móbil

 

Aspecto da duna de Canelas no mes de xullo. O abandono das canas nas dunas, ademais de incumprir a normativa de especies invasoras, perxudica ás especies dunares que non poden sobrevivir con tanta sombra nin con ese exceso de materia orgánica.

Un ano máis sumámonos aos colectivos que apoian esta marcha e animamos aos nosos soci@s e non soci@s a difundir e participar nesta marcha contra o sufrimento animal innecesario.

Trala comunicación de Portos de Galicia de levar a cabo a draga da desembocadura do río Lérez (Pontevedra) e verter o producto de dita draga no punto de vertido chamado Psálvora, fronte ao Grove, entre as illas de Ons e Sálvora, o Colectivo Ecoloxista do Salnés quere manifestar publicamente a súa desconformidade con tal plan,
uníndose así ás voces do sector pesqueiro e marisqueiro da ría de Arousa, outras asociacións ecoloxistas e partidos políticos.

Estas voces contrarias xa están a facer que a Consellería do Mar comece a falar. Bótase en falla a opinión da Consellería de Medio Ambiente. O CES solicitaralle por escrito que denegue este vertido, neste punto do noso mar, así como noutros puntos do mar, e que aporte unha solución alternativa, como pode ser o seu uso ou confinamento
en terra atendose á lexislación de residuos.

Tamén é preciso, e así o solicitaremos unha vez máis, que dende a Consellería de Medio ambiente se lidere unha política a medio-longo prazo de recuperación vexetal das concas fluviais que minimice a achega de sedimentos ao río e que incrementa os fangos nas nosas rías (e portos). Fai falla corrixir actuacións como: ladeiras dos ríos
despoxadas da vexetación que agarre do solo, plantacións de eucalipto que apenas suxeita o chan, incendios, talas do bosque de ribeira, canalizacións artificiais das beiras dos ríos ou eliminando a vexetación de marisma que fai de atrapa sedimentos naturais.

Os sedimentos resultantes dunha draga deben ser analizados  para determinar o seu grao de perigosidade.  As directrices oficiais para a caracterización do material dragado e a súa reubicación en augas do dominio público marítimo-terrestre, marcadas por Puertos del Estado, distingue tres niveis . Así, os materiais clasificados como C non deben ser verquidos no mar, alomenos sen ter pasado por técnicas de descontaminación. Así, Portos debería informar á poboación de cal é a clasificación destos materiais e cales son os riscos ambientais , no caso de telo xa analizado, porque se non o fixo aínda, é unha irresponsabilidade ter anunciado o vertido no mar sen saber o seu grao de toxicidade.

A este respecto resulta inquietante que no propio estudo realizado por Portos de
Galicia sobre a zona de verquido en Sálvora no 2016, no seu apartado de estudo da dispersión dos sedimentos vertidos, escollen para facer o seu modelo predictivo os sedimentos da desembocadura do Lerez polo seu tamaño de gran (90% fango e 10% areas) xa que como citan supón “o caso máis desfavorable” en canto á dispersión e turbidez nas augas. Neste mesmo estudo mídense as concentracións dos metais pesados dos vertidos xa realizados nos fondos do punto de vertido de Sálvora, e aínda que din non superar os límites de toxicidade impostos polas directrices que se auto esixe Portos do Estado para poder ser vertidos ao mar, se esas medicións as comparamos cos valores internacionais de referencia de toxicidade de calidade de sedimento (1) en función dos seus efectos aos seres vivos mariños , todos os elementos analizados neste punto de vertido (chumbo, cadmio, arsénico, cobre, mercurio…) superarían os niveis considerados mínimos para non ser considerados tóxicos para o medio.

Así, á luz dos poucos datos que Portos de Galicia e a Xunta aporta á cidadanía é lóxico desconfiar da inocuidade do vertido, xa que os que xa hai alí non son inocuos, aínda que sexan legais na normativa española. No mar non hai fronteiras, e sabendo que o punto de vertido está fronte ás costas do Grove, zona protexida como de especial valor polos seus recursos naturais, e entre as augas tamén protexidas do Parque Nacional das Illas
Atlánticas de Galicia, en concreto entre a 3,5 millas do mar das Ons e 2 do de Sálvora, semella evidente que lles poden perxudicar, non so á súa riqueza biolóxica, senon tamén no caso do Parque Nacional, na súa carreira hacia a declaración de Patrimonio da Humanidade na que a Xunta está a invertir esforzos e recursos públicos. A xunta debe conciliar políticas, evitando o despilfarro de cartos públicos, xa que é pouco intelixente puxar hacia a súa máxima protección ambiental e, ao mesmo tempo, actuar na súa propia contra.

 

(1)
-Canadian sediment quality guidelines for the protection of aquatic life (Canadian Council of Ministers of the Environment (CCME))
– Sediment quality guideline action levels for assessing the disposal of dredged material at sea in the UK (Centre for Environment, Fisheries and Aquaculture Science (CEFAS).

Para consultar en detalle as táboas de toxicidade de referencia, preme aquÍ: taboas de toxicidade.

 

O CES asina, xunto con moitos outros colectivos ambientalistas e sociais, o “Manifesto polo cumprimento  da  lei e na defensa dos sectores produtivos”, xa que cremos que a prórroga emitida en 2016 é contraria á lei. Así mesmo apoiamos tamén, un ano máis, a marcha que terá lugar este domingo 16 de xuño ás 12 dende as alamedas de Marín e Pontevedra, e animamos a toda a xente con sensibilidade ambiental da nosa comarca a unirse a dita marcha. Porque cremos que unha ría limpa e un modelo de xestión forestal sostible  e racional, máis alá do monocultivo de eucalipto, son e deben ser posibles.

 

A continuación reproducimos o manifesto polo cumprimento da lei e na defensa dos sectores produtivos:

Cando na “Dirección General de Sostenibilidad de la Costa y el Mar” do “Ministerio de Transición Ecológica”, toman a decisión de non defenderse fronte aos recursos contrarios á prórroga de 60 anos a ENCE, fano porque entenden que a concesión da amentada prórroga foi contraria á Lei. E basean a súa decisión nun informe da avogacía do Estado que, logo dunha análise amplamente documentada da Lei de Costas do 2013 e da xurisprudencia existente ao respecto das prórrogas en dominio público marítimo-terrestre, conclúe:

1º.- Que, de dispoñer desa prórroga, ENCE superaría o prazo de 75 anos que a Lei establece como máximo para a permanencia de calquera instalación en dominio público, un prazo que no caso de ENCE remataría no ano 2033.

2º.- Que, no caso concreto de ENCE, non se xustifica a concesión de ningunha prórroga, xa que a Lei limítaas a aquelas instalacións que “pola súa natureza” teñan que estar en terreos de dominio público, circunstancia que non se da neste caso.

Así pois, por Lei, ENCE non podería continuar na Ría máis alá do 28 de xullo do 2018, data na que caducou a concesión obtida no ano 1958.

E desde a empresa e os sectores que apoian a súa permanencia en Lourizán en contra da Lei e o interese xeral, trátase de confundir á cidadanía con mentiras e chantaxes. Entre outras cousas, din que esta decisión pon en grave risco o futuro da comarca e vai supor a catástrofe para Galiza, que vai ver o seu monte abandonado pola imposibilidade de vender o eucalipto.

Nada máis lonxe da realidade! Tal como recoñece Enrique Valero, profesor da Facultade de Enxeñería de Montes da UVigo, e un dos impulsores da chamada “Cátedra ENCE”, só un 50% do eucalipto que se corta na Galiza véndeselle a ENCE, e as familias que venden agora en ENCE-Pontevedra, seguirían a vender nas fábricas de ENCE-Navia e Navigator-Aveiro. E, como afirman as comunidades de montes en man común, ENCE é o peor comprador de eucalipto, e paga moito menos que outros tratantes, polo que a súa desaparición non suporía un problema de gravidade para o sector.

 Resulta evidente que a comarca de Pontevedra non vive de ENCE; que lonxe de ser o motor da nosa economía, ENCE é o seu freo, xa que impide a explotación racional dos sectores produtivos da Ría, do turismo e do monte, un monte hoxe inzado de eucaliptos, exposto ao risco permanente dos lumes, e que debera ter na diversificación de usos o seu futuro.

 E están a intoxicar cando din que as bateas e as explotacións de acuicultura que están en dominio público van ter que pechar por culpa da decisión de Costas. É unha absoluta falsidade, porque esta decisión non afecta a esas instalacións! As concesións ás bateas están reguladas pola Lei de Pesca de Galicia, o mesmo que as instalacións do sector da acuicultura en terreos de dominio público, que, ademais, poden acollerse ás prórrogas establecidas na Lei, xa que, pola súa natureza, poden estar en dominio público marítimo-terrestre.

 E preténdese confundir tamén á xente cando se fala de “inseguridade xurídica”. Os actuais donos de ENCE sabían que no 2018 tiñan que abandonar Lourizán e, por esta razón, mercaron a fábrica a prezo de saldo; e non se pode esquecer a diferenza entre unha concesión (que ten un horizonte temporal limitado) e unha propiedade privada. Ou cando se di que non é posíbel trasladar ENCE a outro emprazamento na Galiza, chantaxeando á poboación coa ameaza de irse fóra do Estado español; se é posíbel trasladala fóra, tamén se pode trasladar dentro de Galiza, e máis se temos en conta que -de acordo co compromiso adquirido por ENCE trala concesión da prórroga- a hipotética nova fábrica tería unhas necesidades de captación de auga e enerxéticas, e un volume de vertido, moito menores que a actual fábrica. O problema é outro e o deixaron ben claro os seus responsábeis; trátase, máis unha vez, dun problema económico! ENCE pretende marchar a outro país onde o prezo da madeira e a man de obra sexan máis baratos, e demostra así o interese que ten a empresa na defensa dos seus traballadores!

Xa por último, dicir que -contrariamente ao que afirma a Xunta- ENCE incumpre a lexislación en materia de vertidos e segue a contaminar a Ría de Pontevedra co vertido de elevadas cargas de materia orgánica e coliformes, que teñen importantes efectos sobre a calidade das augas de baño e cultivos mariños. Con todo, o que hoxe está en cuestión é a legalidade da súa permanencia en Lourizán, unha permanencia contraria á Lei de Costas do 2013, o que lle obriga a abandonar este emprazamento con independencia de que estea a cumprir ou non a normativa ambiental.

Neste sentido, os colectivos sociais abaixo asinantes esiximos:

1º.- Que se anule definitivamente a prórroga de 60 anos concedida ilegalmente a ENCE no 2016.

2º.- Que se cumpra a Lei e se obrigue á empresa a devolver a zona ocupada á situación que tiña á chegada de ENCE a Lourizán.

3º.- Que, en todo caso, se ENCE quere montar outra fábrica na Galiza, que sexa onde non entre en contradición coa explotación dos recursos naturais nin coa economía da zona, cunha tecnoloxía respectuosa co medio e cunhas esixencias de vertido e emisión á atmosfera máis estritas que garantan a calidade de vida e a saúde das persoas.

E, ao tempo, damos o noso apoio á MARCHA CONTRA CELULOSAS que terá lugar o DOMINGO 16 de XUÑO ÁS 12 HORAS con saída das alamedas de Marín e Pontevedra.

 

folleto.marcha.2019

Grupo de voluntarios facendo unha inspección no Umia.

Con motivo da conmemoración do Día Mundial do Medio Ambiente hoxe mércores 5 de xuño, o Colectivo Ecoloxista do Salnés convida a celebralo participando como voluntari@s na inspección de primavera do río Umia. Este río que pasa por varios dos nosos concellos, que dota de vida ao Complexo Intermareal Uma-O Grove e aos bancos marisqueiros, e que abastece de auga a toda a nosa comarca, entre outras funcións, merece unha atención especial debido á presión e impactos aos que leva décadas  sometido.

Por iso convidamos a todas aquelas persoas preocupadas por este río e polo estado do medio ambiente en xeral, a participar o domingo 9 de xuño ás 11 da mañá na Ponte dos Padriños (en Pontearnelas – Ribadumia), na inspección de primavera, do Proxecto Ríos.

Proxecto Ríos é un programa de voluntariado ambiental no que o CES está colaborando dende fai 12 anos nun tramo do Umia. Consiste na creación de distintos grupos que apadriñan un tramo dun determinado río para levar a cabo o seu estudo e vixiancia ambiental periódica, dúas veces ao ano.

Utilízase unha metodoloxía común (identificación de invertebrados bioindicadores, medición de parámetros físico-químicos, das condicións dos hábitats e biodiversidade,  chequeo de posibles impactos, vertidos…). Dentro do Proxecto Ríos o CES participa tamén tódolos anos nunha recollida de lixo simultánea nos ríos galegos.

Algúns dos bioindicadores do estado de saúde do río.

A pesar de que todas estas actividades son de balde e abertas a socios e non socios, nos últimos anos notamos un descenso na participación por parte da xente voluntaria. 

Esta falta de participación na defensa do noso entorno máis inmediato é algo que se ven observando de forma  xeralizada nos últimos anos, onde parece que moita xente preocupada polos temas ambientais se limita a “participar” na súa defensa a través das campañas nas redes sociais. Sen menospreciar a importancia de dita forma de participación, cremos que tamén é necesaria unha implicación directa no coidado do noso entorno máis cercano.

Por iso esperamos que esta data sirva como reflexión e motivación para todas aquelas persoas que estean preocupadas polo deterioro ambiental dos ríos en particular e do planeta en xeral, e queiran facer algo máis que participar a través das redes sociais.

Quen o desexe pode levar botas de auga; o resto do material preciso será subministrado polo CES.

Older Posts »

Categorías

%d bloggers like this: