Publicado por: garza18 | 28/09/2018

XI LIMPEZA DO UMIA DENTRO DO PROXECTO RÍOS

O Domingo 30 de setembro convidámoste a reivindicar a limpeza dos nosos ríos e a gozar do Umia.

A proposta é pola mañá; ás 11h quedamos en Ponte Arnelas, na Ponte dos Padriños para participar na

XI LIMPEZA SIMULTÁNEA DE RÍOS GALEGOS DO PROXECTO RÍOS

O Proxecto Ríos, coordinado por Adega, ven organizando un día de Limpeza Simultánea en toda Galiza dende os últimos dez anos. Trátase dun día no cal voluntarios e voluntarias saen aos seus ríos para recoller o lixo que atenta contra a riqueza, valor e beleza dos nosos ecosistemas fluviais. Miles de Kg de refugallos xa foron extraídos de moitos ríos galegos polos centos de voluntarios que teñen participado en todos estes anos.

O CES coordinará a limpeza nun tramo do río Umia o domingo 30. Nós levaremos o material preciso. Trae roupa e calzado axeitado.

QUEREMOS OS NOSOS RÍOS LIMPOS

VÉMONOS!

Advertisements

Tras coñecer os feitos, o Colectivo Ecoloxista do Salnés enviamos un escrito ao Servizo Provincial de Conservación do Patrimonio Natural para que tome as medidas que impidan que este grave dano se siga producindo.

 

Este é o texto do escrito:

Á ATENCIÓN Do Servizo provincial de pontevedra DE CONSERVACIÓN do Patrimonio Natural. Consellería medio ambiente e  ORDENACión do Territorio. Rúa Fernando Ladreda, s/n. 36071.  Pontevedra.

ASUNTO: entrada de vehículos nas dunas de praia de Castiñeira (Rede Natura 2000), O Grove.

(…) O Colectivo Ecoloxista do Salnés (CES) EXPÓN que:

  • Na zona dunar da praia de Castiñeira, sita na Parroquia de San Vicente do Concello de O Grove, estase a producir a entrada de vehículos rodados (motos e quads principalmente) que fan da area dunar o seu campo de entrenamento e goce (ver anexo fotográfico).
  • Que dita praia encádrase dentro dos límites do espazo protexido da Zona de Especial Conservación (ZEC) “Complexo Ons-O Grove”, Rede Natura 2000 co código ES114 0004.
  • Que dacordo co artigo 6 da Directiva 92/42/CEE, Directiva Hábitats, os Estados Membros deben adoptar as medidas apropiadas para evitar nestes espazos o deterioro dos hábitats naturais e dos hábitas de especies, así como as accións que repercutan na conservación das especies que motivaran a declaración destas zonas, na medida que estas alteracións poidan ter un efecto apreciable sobre elas. En dita directiva, o seu anexo I onde se citan os Hábitats naturais de interese comunitario cítanse as Dunas Móviles embrionarias (Código 2010) e Duna costeras fijas con vegetación herbácea (dunas grises) (Código 2130), sendo esta última considerada hábitat prioritario para a conservación en dita Norma.
  • Que na zona dunar de Castiñeira atópanse os dous hábitats arriba mencionados.
  • Que debido á disposición superficial do sistema de raíces das plantas que viven nese hábitat, adaptación para unha maior agarre do chan areoso, o pisoteo ou tráfico sobre estas areas danan gravemente á planta. O paso de vehículos aprasta a vexetación, dana tanto a parte aérea como a subterránea, apelmaza a area e fai socalcos que modifican as microcondicións ecolóxicas do lugar, sendo estas importantes para o asentamento dunhas ou doutras especies no fráxil ecosistema dunar. Ademais estas alteracións do equilibro ecolóxico fan máis probable que a zona se vexa afectada pola entrada de especies ruderais, alóctonas ou invasoras que empobrecen o hábitat e o poñen en perigo.
  • Que non se atopa no lugar nin no principal acceso á praia, ningún cartel informativo dos valores naturais deste lugar, nin da normativa asociada ao espazo protexido, entre a que se inclúe o paso rodado e o pisoteo da duna. Tampouco a duna se atopa protexida por barreiras nin existe un sistema de camiños delimitados que ordene o acceso á praia, polo que os usuarios desta pisotean a duna e vanse formando unha rede de sendeiros que interrumpen a necesaria continuidade dos hábitats dunares.
  • Que o acceso á praia faise dende o Lugar de San Vicente do Mar por unha pista de terra de acceso a fincas rurais, só asfaltado ata a fonte e lavadoiro do lugar, que este verán parcheouse e no seu tramo final ancheouse ao retranquear muros de fincas colindantes e a desbroces do mato. Isto invita á entrada de vehículos.Tamén ten acceso dende o lugar de Pedras Negras a través dun sendeiro costeiro por onde poden ter acceso quads e motos.

 

Por todo o anterior, SOLICITO que:

  • Se poñan en marcha as medidas pertinentes para unha ordenación de acceso rodado a este tramo de costa prohibindo o tráfico rodado non destinado ó usos agrario polas pistas e sendas de acceso.
  • Se valen as dunas ordenando o acceso a pe á praia para os viandantes estudando a apertura de sendas ata o areal.
  • Se comunique aos visitantes do lugar da existencia dos valores naturais que o fan merecente da súa protección así como da normativa asociada.
  • Que se incremente a vixilancia ambiental da zona.
  • Que se comunique ao CES por escrito o máis prontamente posible as intencións, medidas e os prazos de execución (de existir) que a DX de Conservación de Patrimonio natural ten planificado facer para que tales impactos cesen.

 

Salnés, 12 de setembro de 2018

 

A iniciativa do concello de Sanxenxo de ubicar un edificio de 300 m2 sobre as dunas da praia de Baltar, supón unha nova agresión cara o sistema dunar que din querer conservar e rexenerar.

Ubicacións alternativas

Ubicación escollida polo concello e, con frechas, ubicacións posibles a escasos metros sen destrucción dunar.

As dunas grises son un hábitat prioritario de conservación para a UE, xa que nel hai especies que só sobreviven aquí, grazas a un proceso de miles de anos de evolución. Estes hábitats son cada vez máis escasos en Galicia, e en Baltar existen máis de 30 especies exclusivas das dunas, entre elas dúas especies endémicas de Galicia (en todo o mundo só existen nas dunas de Galicia, hábitats moi escasos actualmente). A ubicación deste edificio semella unha excusa para consolidar a caseta actual sobre as dunas, cuatriplicando a superficie ocupada actualmente, e aínda que realmente fose temporal, suporá a destrución dun fragmento considerable deste hábitat. Esto suporá unha perda de biodiversidade totalmente inxustificada, xa que este edificio pode ubicarse perfectamente a 30 m do lugar proposto polo concello, no tramo de praia artificial gañado ao río trala súa canalización, contiguo ao paseo e ao porto, onde non existen dunas.

Dende a chegada deste goberno municipal hai un ano, produciuse un retroceso na conservación do sistema dunar de Baltar: duplicado da superficie desbrozada a modo de parque, (eliminando especies dunares, refuxios para a fauna e contribuindo á expansión de especies invasoras), paso de maquinaria pesada polas dunas para reposición de luminarias, cross de 1000 escolares, entrenamento de bicicletas, destrozo de duna móbil por unha tala sen consecuencias nin restauración, e agora a ocupación polo clube de piragüismo, retomando unha idea que xa impulsaron anos atrás. Todas estas accións nas que o concello está implicado en maior ou menor grado, indican a pouca importancia que teñen as dunas para este goberno municipal. Todo esto a pesar de que en palabras do concelleiro de medio ambiente “non hai nadie máis comprometido coa rexeneración dunar de Baltar que nós”. Sen embargo, con estes actos, semella que o interese destes gobernantes é ir pouco a pouco ocupando e degradando máis este espazo dunar. Dicir unha cousa e facer a contraria é unha actitude moi pouco seria á hora de xestionar un espazo natural e que resta credibilidade a quen presume de defender as dunas para conseguir bandeiras azuis. Empregar cartos públicos en destruir un hábitat que no seu día foi rexenerado tamén con cartos públicos, (e que terán que rexenerar de novo cando desinstalen o edificio supostamente temporal) tampouco parece unha forma moi responsable de xestionalos.

Cabe recordar que a zona en cuestión foi obxecto de restauración dunar no ano 2005, cando se retranqueou o paseo de madeira, puxéronse barandillas e novas pasarelas para non pisar as plantas dunares. Ademáis elimináronse todo tipo de casetas (chringuitos, socorristas…), para permitir a rexeneración e avance das dunas e a súa vexetación. Polo tanto instalar agora un edificio de semellantes dimensións, é un retroceso sen sentido na restauración global do sistema dunar, aínda sen rematar.

 

 

This slideshow requires JavaScript.

O CES solicitou ao Servizo Provincial de Costas unha copia da autorización que segundo o concello xa teñen e que este departamento debe aportar para tal instalación. A Lei de Costas di que unicamente se permitirá a ocupación do DPMT para aquelas instalacións que pola súa natureza non poidan ter outra ubicación. Se ata agora o clube de piragüismo tivo outra ubicación e no futuro vaina ter no recinto portuario, esta autorización estaría inxustificada. Por outra banda, a mesma lei di que “se dotará a los tramos naturales de las playas de un elevado nivel de protección que restrinja las ocupaciones, autorizando unicamente las que sean indispensables o estén previstas en la normativa aplicable”. Dende o CES entendemos que unha duna gris é un tramo moito máis natural que un tramo artificial gañado ao río, e polo tanto debería ter ese alto nivel de protección. Se ben comprendemos que gardar as piraguas na praia ou no porto é máis cómodo e moito menos perigoso para os rapaces, tamén entendemos que vestuarios, ximnasio e duchas si poden ter outra ubicación que non supoña ocupar un tramo de praia natural con dunas.  Tamén di a Lei de Costas que este tipo de instalacións deportivas de carácter náutico federado, se situarán preferentemente fóra da praia, e cando non sexa posible, (que sí o é, na zona portuaria contigua) nos seus extremos, adosados ao límite da mesma. Polo tanto o lugar máis adecuado sería fóra das dunas e no extremo suroeste da praia.

Por iso propoñemos o cambio de ubicación ao tramo de praia artificial mencionado, e pedimos copia da suposta autorización  para estudala detalladamente.

O cambio de ubicación que propoñemos non suporía ningún perxuicio para os piragüistas e si un beneficio para todos, pois evitaría a destrucción da duna gris e a perda de biodiversidade, así como unha mellor xestión do diñeiro público.

Fotografía dunha das rutas organizadas polo CES para dar a coñecer os valores naturais do río Fabaíños. Emilio Martínez Sabarís guiounos en dúas ocasións, no 2015 e no 2017.

O CES considera un erro crear un paseo fluvial ao carón do río podendo recuperar o trazado dos camiños antigos preexistentes, que atesouran o coñecemento da dinámica fluvial que tiñan os antigos poboadores do lugar, previndo así danos por avenidas do rio.

 
Ante os anuncios do concello de Sanxenxo de que se está a elaborar os proxectos de sendas fluviais polos ríos Fabaíños e Dorrón, dende o CES queremos recomendarlles que aprendan dos erros cometidos en outras sendas fluviais. Sen saír do concello, unha das sendas nas que máis aberracións se cometeron, foi a do rego do Souto, en Noalla, executada pola Comunidade de Montes, e cuxa legalidade ambiental sempre estivo en entredito.

Se o que realmente pretende o concello, tal e como anuncia en prensa e redes sociais, é crear unha senda de ecoturismo e poñer en valor o noso patrimonio natural, cultural e paisaxístico, deberían seguir unha serie de recomendacións como as seguintes:

Non desviar en ningún momento o trazado natural do río nin alterar o cauce con construcións nin muros, respectando sempre o bosque de ribeira. Débense aproveitar antigos camiños xa existentes, en lugar de trazar a senda en todo momento pegada á beira do río. Esto sería máis coherente co propósito de poñer en valor a paisaxe rural tradicional, e dende logo moito máis respectuoso coa flora e fauna. Ademáis evitaría movementos de terra co que iso conleva: paso de maquinaria pesada, vertido de terra no río, erosión das marxes…

Naqueles tramos en que o sendeiro discorra pola beira, deberíase deixar unha distancia de alomenos 5m do cauce para non interferir no bosque de ribeira. Poden trazarse acercamentos puntuais para observar o leito do río de cerca, pero sería un erro trazar todo o percorrido a menos de 1m de distancia, como é habitual nas sendas fluviais da comarca, pois isto aumenta a erosión das beiras do río e impacta sobre o bosque de ribeira, cuia rexeneración é imposible se o fragmentamos de forma continua.

Os desbroces deben limitarse unicamente ao seu trazado, nunca desbrozar a vexetación herbácea da beira do río, como ven sendo habitual en diversas “limpezas” que se observan nos nosos ríos e regatos. Na maioría dos casos se trata de especies que medran únicamente neste hábitat, polo que o seu rozado supón unha destrución de biodiversidade, alimento e hábitat para a fauna, así como un aumento do risco de erosión.

No caso de instalarse farois, nunca deberían deixarse acesos toda a noite, pois alteran os biorritmos da flora e fauna, ademáis de ser unha perda enerxética incoherente cunha senda que pretende ser un exemplo de ecoturismo.

Con respecto ao río Fabaíños e o seu entorno, o CES suscribiu conxuntamente con outros grupos ecoloxistas un inventario da flora e fauna do lugar que foi entregado ás distintas administracións hai uns meses, incluído o propio concello. Este informe revela que no lugar existe unha gran biodiversidade, que podería verse seriamente ameazada no caso de que non se teñan en conta as recomendacións aportadas. Por exemplo, existen 31 especies de odonatos (libeliñas e cabaliños do demo), para os que os expertos recomendan crear espazos protexidos a partir das 20 especies. Tamén alberga 40 especies de arácnidos, algúns dos cales teñen a súa única cita galega no Fabaíños. Tamén se detectaron 83 especies de aves, a maioría delas catalogadas no convenio de Berna, así como 20 especies de hérpetos, das cales 3 están no catálogo galego de especies ameazadas, xunto con outra especie de morcego. Ademáis contén 11 especies de árbores autóctonas que forman no lugar bosques de ribeira, hábitat prioritario a protexer pola UE. Entre as especies herbáceas hai varios tipos de fentos xa desaparecidos de moitos ríos, así como varias especies de orquídeas silvestres.

Por último, queremos recordarlle ao concello que o fin último do ecoturismo é poñer en valor a biodiversidade e conservala, pero nunca destruíla nin promover desenvolvementos urbanísticos nos arredores, tal como pode interpretarse nas declaracións en prensa do concello, que afirmaban que un dos obxectivos desta senda é “una revalorización de sus terrenos”. E máis se temos en conta que parte do río Fabaíños e os seus arredores foron recalificados no seu día como terreo urbanizable e incluídos dentro do polémico SU-14.

Por desgracia, vemos que no caso da senda de Dorrón, xa se anuncia na web do concello que haberá construción de muros, movementos de terras e desbroces. Para poder valorar se os mesmos son excesivos ou innecesarios e propoñer alternativas, O CES acaba de pedir por escrito a documentación de ambos proxectos ao concello, en base á Lei de acceso á información de carácter ambiental. Agardamos que esta vez si nos contesten por escrito e nos remitan a información solicitada.

Durante a primeira semana de maio levouse a cabo, por parte dun particular, unha corta de piñeiros na zona do Vicaño lindando coa praia de Baltar, caendo os troncos sobre a zona dunar colindante. Ditos piñeiros, así como o beneficio da súa venta, pertencen a un particular, según nos informou o concelleiro de medio ambiente. Os madeireiros encargados de recoller os troncos, en lugar de arrastralos coa axuda de cordas ou grúas, meteron un tractor repetidas veces pola duna móbil, para a súa maior comodidade, aplastando a vexetación de duna branca con Ammophila arenaria (Hábitat de Interese Comunitario segundo a Directiva Hábitats). O paso de vehículos sen autorización está prohibido por zona de Dominio Público Marítimo Terrestre.


Cando foron retirar as ramas e demáis restos, en lugar de facelo de forma manual, volveron a meter tractores pola súa comodidade, e para triturar gran parte da biomasa, incluíndo exemplares de Ammophila arenaria, (feo da praia), ademáis de aplastar de novo a duna móbil con máis pasadas de tractor. Tamén arrasaron coa maioría da vexetación de duna gris, Hábitat Prioritario segundo a Directiva Hábitats, deixando a zona prácticamente desprovista de vexetación.

 

Na zona había tamén manchas da especie invasora Carpobrotus sp. (uña de gato) que foron cortadas polo paso da maquinaria e os seus trozos, con gran capacidade enraizante, espallados e non retirados, contribuindo á súa expansión. Incumprindo con isto a lexislación en materia de especies invasoras.

Todo isto non tería sucedido se houbese un técnico de medio ambiente ou concelleiro supervisando in situ a actuación e dicíndolles claramente que non podían meter un tractor pola duna.

Aspecto final do lugar, coa vexetación de duna gris arrasada

 

Despois dunha reunión no lugar co concelleiro e técnica de medio ambiente, ademáis madeireiro encargado da nefasta xestión dos restos, o concelleiro, tras consultarnos e manifestarlle a nosa opinión, comprometeuse a adoptar as seguintes medidas de rexeneración:

1-Valado completo do lugar para evitar a entrada de persoas, e mentres non se poida realizar por motivos económicos, colocación duns carteis informativos indicando que non se pode transitar pola zona.

2-Eliminación de exemplares de piñeiro manso que permanecen medrando sobre a duna e son perxudiciais para as especies propiamente dunares, debido á sombra que lle aportan a estas especies adaptadas durante miles de anos a un exceso de luz.

3-Eliminación manual e correcta xestión dos restos de Carpobrotus sp., tanto dos que aínda permanecían enraizados como dos que aínda quedaban tirados pola zona.

Asi mesmo, o CES informou a Costas do sucedido, solicitando a este organismo que:

-Replante a duna móbil con Ammophila arenaria para axudar a unha máis pronta rexeneración do primeiro cordón dunar, así como revexete a zona de duna gris con especies propias da mesma, para evitar a recolonización do lugar coas especies invasoras que hai polos arredores, como son Carpobrotus sp (uña de gato) e Arctotheca calendula (margarida africana).

-Se o concello non pode de momento asumir económicamente (tal como manifestou o concelleiro) o pago dun sinxelo valado para evitar o paso de transeúntes e bañistas polo lugar, sexa o Servizo de Costas quen o asuma.

-Se nos informe de se había autorización para meter os tractores pola duna e de que responsabilidades se van a esixir ao suposto propietario dos piñeiros e responsable da tala, posto que debido ao seu beneficio económico, causou unha serie de impactos que agora terán que ser reparados con diñeiro público.

Publicado por: garza18 | 22/05/2018

Inspección de primavera no Umia

Ven chequear a saúde do Umia a través do recoñecemento da bichería que o habita e outros parámetros.

O domingo 27 de maio ás 10:30 quedaremos na Ponte dos Padriños en Pontearnelas – Ribadumia (na estrada vella de Cambados a Pontevedra) para participar na inspección de primavera do río Umia, encadrado no Proxecto Ríos.

Proxecto Ríos é un programa de voluntariado ambiental, no que o CES está colaborando dende fai 11 anos nun tramo do Umia. Consiste na creación de distintos grupos que apadriñan un tramo dun determinado río para levar a cabo o seu estudo e vixiancia ambiental baixo unha metodoloxía común (observación de fauna bioindicadora e certos parámetros físico-químicos).

Lembra levar botas de auga; o resto do material preciso será subministrado polo CES. CONTAMOS CONTIGO!

Publicado por: garza18 | 17/05/2018

MEMORIA DE ACTIVIDADES DO ANO 2017

Durante a nosa asamblea anual en Cambados o pasado 6 de maio, repasamos as actividades desenvolvidas durante o 2017.

MEMORIA DE ACTIVIDADES CES 2017

 

CUSTODIA DO TERRITORIO:

 

Proxecto Ríos. Dúas inspeccións ao Río Umia e unha limpeza.

 

EDUCACIÓN E DIVULGACIÓN AMBIENTAL:

 Actividade de observación de aves acuáticas (5 de febreiro). Actividade monitorizada por Encarna e Gustavo, socios do CES e da SEO. Preparárase un pequeno folleto de aves para facilitar a súa identificación.

 Ruta polo río Fabaíños. 6 de maio. Emilio M. Sabarís diseñou e mostrounos unha ruta polo val do Fabaíños (Sanxenxo), empregando camiños rurais,  como alternativa á ruta fluvial que quere realizar o Concello pola beira mesma do cauce.

 Actividade de Educación ambiental co IES Sanxenxo en Baltar. Raquel, co apoio de  Manolo, María e Camilo, socios do CES, levaron a cabo un proxecto educativo cos alumnos do IES Sanxenxo. Consistiu en charla, saída pola duna e retirada de especies invasoras.

 

 DENUNCIAS e ALEGACIÓNS

 Obras na estrada PO-550 á altura de Noalla-A Lanzada no entorno do con do corvo.

Escritos ás administracións competentes solicitando que  se rexenerara a duna do entorno do con e que non autorizaran o uso destes terreos con fins urbanísticos-lúdicos.

Modificación puntual nº6 do PXOM de Sanxenxo.

Saíu a exposición pública unha modificación do PXOM que afectaba á Rede Natura. Rafa revisouno. Son correccións dos solapamentos de Solos de núcleo rural/urbanos con Solo rústico de protección de espazos naturais, e que ese solapamento estaba mal. Agora o corrixen calificando como solo de núcleo rural/urbano pero con Afectación de Espazos Naturais Protexidos, que quere dicir que calquera actuación urbanística ten que ter a autorización de MA. Ademais fan unha corrección de límite de Rede Natura na Revolta.

Non ás bicicletas en Punta Carreirón. O CES envía un escrito ao Concello da Illa e a DXCPN para que prohiban a circulación de bicicletas  por Punta Carreirón pola erosión que provocan e afectación a Linaria arenaria e outras plantas de duna. Apoiámonos na Lei de Montes que prohibe o uso de vehículos rodados polas pistas forestais sen autorización da comunidade de montes.

A Revolta. A comunidade de montes fixo unha tala na Revolta meténdose na zona da xunqueira, con idea de facer un parque infantil. Canalizaron o regato. Unha persoa chamou ao teléfono do colectivo denunciando o tema, e Marta chamou a Conservación da Natureza. Contestaron que había informada outra obra preto. Marta reenvioulles a información que nos achegaran a nós. Esa obra finalmente non estaba autorizada e paralizárona.

Regato do Souto e Paris Dakart

Alegacións ás obras de restauración do lavadoiro (onde crían libélulas etc.) e continuación da senda, ata moi preto de Fabaíños.

Ademais alegamos e reuníonos cos técnicos de Augas de Galicia para facer cambios no proxecto onde a empresa Paris-Dakar pide unha nova captación e aumento de caudal (1,5 l/s) nun regato que en época seca apenas ten auga. Solicitamos que concedan menos caudal e que rexeneraran o antigo caudal (deixando auga para o río).

Borrador do anteproxecto de Lei do patrimonio natural de Galicia. Elaboramos e presentamos un escrito con alegacións a este borrador. Non recibimos resposta.

Mina de Touro. Enviamos escrito para que a Consellería de Economía, Emprego e Industria se pronunciase taxativamente en contra de dar autorización administrativa a este mega-proxecto mineiro polas súas repercusións ambientais e produtivas para a ría de Arousa.

Prohibición de  fogueiras de San Xoan en Montalvo. Enviamos un escrito solicitando que o concello non concedese autorizacións para facer fogueiras nesa praia. Como se fixeron e ademais é un dos sitios máis empregados no Concello para tal fin, sacámoslle fotografía dos danos á duna e do lixo e enviamos nota de prensa.

 

PROPOSTAS

Reunión co novo goberno de Sanxenxo sobre Baltar. Reunión do CES co alcalde, concellal de Medio ambiente e técnica de MA no que se lle aportou un informe de mellora ambiental das dunas e boas prácticas para desbroces e outras labores de mantemento.

Contra probas deportivas nas dunas de Baltar

Fixemos un modelo de carta con argumentos en contra de que se fagan probas deportivas con escolares para proporcionarllo aos centros educativos de toda a comarca, que participaron no cross comarcal sobre Baltar ou que puideron facelo e que eles asinen e envíen ao Concello se están dacordo.

 

EN REDE CON:

-CEMMA

 –FEG

 –GDR Salnés.

 

 E apoiamos os seguintes manifestos:

-Accións Contra a mina de Touro a través de PDRA.

– Manifestación Non ENCE e lectura do manifesto de protección da ría de Pontevedra no que se pedía a non cesión a ENCE do pazo de Lourizan.

Asistimos á reunión sobre o Plan estratéxico do Turismo do Grove.

 

Esta semana o Colectivo Ecoloxista do Salnés (CES) presentou suxestións ao Plan Reitor de Uso e Xestión do Parque Nacional das Illas Atlánticas para solicitar unha maior protección da fauna, da flora e dos fondos mariños, sobre todo das illas arousáns de Sálvora e Cortegada.

O Parque Nacional Marítimo Terrestre das Illas Atlánticas de Galicia (PNMTIAG) declarouse no ano 2002, protexendo os arquipélagos de Cíes, Ons, Sálvora e Cortegada e as súas augas circundantes. Dende aquela se leva agardando a que a Administración xestora presentara o Plan Reitor de Uso e Xestión (PRUX) e que legalmente debería terse aprobado no prazo máximo de 3 anos dende a súa declaración. No 2011 presentouse un documento que foi retirado por non ter chegado a acordos co sector pesqueiro. En marzo deste ano a Dirección Xeral de Patrimonio Natural publicou para exposición pública a versión número 24 do PRUX. Este documento é importante xa que plantexa normas e propostas específicas a cumprir nas diferentes zonas do Parque (zonificación que se propón tamén neste documento), nas que segundo o seu interese para a conservación se estimen oportunas permitir ou prohibir certas actividades e fomentar diferentes políticas de conservación para a salvagarda dos seus valores. O PRUX marca as liñas de actuación da xestión do Parque Nacional ata que teña vixencia dito PRUX (ata 10 anos).

O CES presentou esta semana un extenso documento con suxestións para a mellora do PRUX. A xuizo do CES, para ter agardado por el máis e 15 anos o documento é decepcionante por desactualizado, por pouco técnico e nada ilusionante xa que non propón medidas reais para frear o declive ambiental que en moitos aspectos está a padecer o Parque Nacional: a caída das poboacións de Gaivota patiamarela, de Corvo mariño cristado e da Píllara papuda, a masificación turísica, a degradación dos fondos e dos recursos mariños por unha xestión pesqueira alonxada da sostibilidade, etc. No apartado da diagnose do Parque Nacional debería presentarse os seus valores e o seu estado de conservación, sen embargo mostra unha simple enumeración de especies nada técnica e moi incompleta onde por exemplo non aparece referencia á grande riqueza micolóxica que ten Cortegada, con máis de 600 especies de fungos, sendo algunhas delas auténticas rarezas, convertendo a esta illa en todo un referente micolóxico a nivel europeo. Tampouco aparecen mapas de distribución daquelas especies catalogadas como en perigo de extinción no Catálogo Galego de especies ameazadas como é o caso das plantas Linaria arenaria ou Erodium maritimum, presentes en Sálvora. Estas son dúas cousas que exemplifican o diagnóstico tan simple presentado no PRUX.

O CES propón no documento de suxestións presentado á D.X .de Patrimonio Natural varias melloras para as propostas de conservación e para a zonificación das illas expostas no PRUX, entre as que destacan as seguintes referentes a Cortegada e Sálvora:


No que respecta ao Arquipélago de Cortegada, O CES cree que se debe aumentar o perímetro da zona de reserva proposta dos illotes de Briñas e Malveiras ampliándose para captar a zona de marisma que as rodean, xa que son zonas con grande interese florístico e xoga un importante papel na loita da erosión marítima. Na propia illa de Cortegada non se propón ningunha zona de reserva e o CES considera que se debe planificar unha no interior da illa que protexa os bosques de salgueiros e de loureiros case únicos na costa galega, a riqueza micolóxica digna de ser preservada e unha especie de narciso moi escasa (que so medra no norte da Península Ibérica).


No que respecta ao arquipélago de Sálvora, o CES considera que se debe escoller e delimitar unha zona de reserva, encadrada dentro da superficie mariña do Parque en Sálvora, que acolla fondo de Maërl e o de Zoostera, no que se prohiba a pesca e marisqueo. Estes dous tipos de fondos teñen características propicias para acoller a posta e cría de varias especies mariñas, polo que nun Parque Nacional se debe velar por estas garderías do mar que logo proverán de recursos pesqueiros á zona. Unha protección realista i eficaz, non a plantexada no PRUX no que se crea fondos como zona de reserva ( prohibición de pesca de fondo) pero non na columna de auga, medida difícil de vixiar e do que non se ten referencias da súa eficacia. O CES considera que este experimento da figura de protección vertical no mar non pode ser o eixo da xestión mariña nun Parque Nacional que se declarou pola súa riqueza mariña. Débese implantar determinadas zonas da superficie mariña do Parque como reservas mariñas en toda a columna de auga, que xa teñen probada a súa eficacia noutros mares en canto a darlle oportunidade ó mar a rexenerarse. De non ser así, o CES considera que se está desaproveitando outra ocasión para a protección do noso mar e para a sostibilidade ambiental y económica da pesca. No que respecta ás medidas de protección propostas na parte terrestre de Sálvora o CES considera que a manada de cabalos (soltados pola administración) e cervos (soltados polo antigo dono da illa) deben ser retirados da illa; son especies alóctonas (igual que os eucaliptos que alí medran e que tamén deben retirarse) e que provocan danos ambientais: ramonean sobre as fráxiles plantas dunares, sobre especies protexidas como a Citisus insularis, o único endemismo que ten o PNMTIAG, e nos brotes dos escasos árbores de ribeira que aínda que intentan medrar non o logran por esta presión exercida polos herbívoros que, dun xeito artificial, se manteñen na illa nunhas condicións naturais que non son as idóneas para a súa saúde: pasto escaso e pouco nutritivo e seca estival que lle provoca enfermidades e a súa morte. Polo seu benestar e polo equilibro ecolóxico da illa, estas manadas deben ser trasladadas da illa lugares máis idóneos.
Tras ser noticia o PNMTIAG o verán pasado por problemas de masificación nas illas Cíes, o CES considera unha medida errónea o incremento da cota diaria de visitantes que sube a 250 persoas diarias tanton en Salvora como Cortegada, cando nos primeiros anos da súa apertura ao público foi de 125 diarias. Este incremento vai en contra da súa conservación xa que provoca molestias ás aves e outra fauna que alí crían, espallamento de plantas alóctonas e ademais é ben sabido que as aglomeracións de xente provocan unha sensibilidade menor ante o cumprimento da normativa creando problemas de lixo, ruído e pisoteo da flora, así como a imposibilidade de realizar unha visita na que haxa a tranquilidade suficiente como para disfrutar da natureza e dos seus valores, obxectivo que non debe perder de vista un espazo natural protexido e moito menos un Parque Nacional.

Este PRUX adoece de varios males que deben ser corrixidos se non se quere converter o único Parque Nacional galego nun lugar de pesca sen control ambiental e de turismo de masas que non fará máis que desacreditar a súa protección.

Máis información: Documento de suxestións: CES_observ PRUX Parque Nacional 2018

 

Publicado por: garza18 | 11/05/2018

Creando conciencia medioambiental

Publicado por: garza18 | 28/04/2018

Asemblea Xeral Ordinaria

Convocámoste á Asemblea Xeral Ordinaria do Colectivo Ecoloxista do Salnés para o próximo domingo 6 de maio en Cambados (Rúa Hospital, 42)
Terá lugar ás 10:00h en 1ª convocatoria e 10:30h en 2ª convocatoria.
Ao rematar proxectaremos o vídeo “Veciñas do aire. Aves silvestres na cidade de Pontevedra” de Federico de la Peña e editado polo Concello de Pontevedra. Ao longo dos 30 minutos que dura a proxeción poderemos descubrir as aves que conviven con nós nas nosas vilas.

Estos serán os PUNTOS DA ORDE DO DÍA:

DE QUE FALABAMOS TAL DÍA COMO HOXE O ANO PASADO?
Lectura da acta da asemblea ordinaria de 2017. QUE FIXEMOS AO LONGO DO 2017?
Memoria anual de actividades 2017.
CANTOS SOMOS?
Balance de socios 2017.
COMO ESTAMOS DE CARTOS?
Memoria anual económica 2017.
DAREMOS O RELEVO?
Anímate a formar parte da directiva do CES. comunícanolo por teléfono (680 580 086) ou por correo electrónico (cesalnes@yahoo.es). A túa colaboración dentro ou fora da directiva é fundamental para o mantemento da actividade do CES e a consecución dos seus obxectivos de conservación e mellora do patrimonio natural do Salnés.
QUE CAMIÑOS SEGUIREMOS?
Qué queremos que faga o CES? Cómo queres coidar o noso entorno dende o CES?
ROGOS E PREGUNTAS

As asembleas son actividades abertas e podes asistir sen previo aviso.

Older Posts »

Categorías

%d bloggers like this: