O CES ven de presentar un escrito solicitando á Consellería Medio Ambiente, Territorio e Vivenda que controle as repetidas rozas con tractor que se efectúan nas dunas de Baltar (Portonovo, Sanxenxo), o último deles neste mes de agosto. Tamén informamos doutra roza con tractor nas dunas de Canelas feito en xuño. Con elo queremos evitar que se converta nunha práctica habitual meter o tractor tamén nas dunas de Canelas, como xa acontece en Baltar.

Valoramos positivamente que dende o Concello de Sanxenxo puxesen valados para protexer as dunas e carteis instando a respectalas. Pero é contraditorio que en ditos carteis se explique que hai vexetación moi fráxil e logo se metan tractores para cortar especies invasoras que alí medran. Esta maquinaria pesada non discriminan as especies que cortan, e no traxecta ata as zonas afectadas polas plantas invasoras, esmagan especies dunares, de fráxil situación ecolóxica.

Hai que recordar que os sistemas dunares deste concello, que xa perderon moita extensión e calidade nas últimas décadas, son espazos naturais e como tales deben ser xestionados, non como meros parques urbanos. Estes ecosistemas son illas de biodiversidade, xa que neles existen hábitats protexidos pola UE, especies endémicas, e outras de distribución cada vez máis escasa no territorio galego debido á perda de superficie e degradación dos sistemas dunares.

Os principais impactos das rozas con tractor son: a compactación do terreo (que cambia as condicións do ecosistema e favorece a expansión de especies non propias), as especies dunares son esmagadas ou cortadas (o tractor non discrimina e corta a eito). Deste xeito estase a incumprir a lexislación no tocante ao control das especies invasoras, como neste caso as canas e o gramón, plantas para as que tódolos protocolos recomendan a súa eliminación de raíz (non a roza). Ademais a lei obriga a retirar do medio natural os restos de especies invasoras e indica que deben ser xestionados correctamente para evitar novos focos de dispersión. Xusto todo o contrario do que se está a facer, xa que no caso de Canelas as canas foron abandonadas enriba das dunas, provocando dous problemas máis, que son un exceso de sombra que impide a proliferación de ningunha especie dunar, e un aporte excesivo de materia orgánica que tamén é desfavorable para estas especies. Ademais, no caso de Baltar, a roza de gramón e outras herbas deixando a zona con aspecto de campo de fútbol, incita ás persoas a transitar, pasear cans e practicar deportes, xa que interpretan que se trata dun parque por estar desbrozado.

As solucións a este problema xa foron plantexadas reiteradas veces, con escaso ou nulo resultado, aos responsables do Concello, motivo polo que recurrimos a instancias superiores. No caso das canas, sería cortalas con rozadora de man e logo retiralas. No caso do gramón, non rozalo namentres non se elimine de forma definitiva, xa que coa roza a especie fortalécese máis e os restos abandonados poden volver a enraizar facilmente, favorecendo a súa propagación. Tamén solicitamos que se forme aos operarios para que distingan aquelas especies de maior valor natural das que son invasoras e se elabore un protocolo de roza selectiva. E por último instamos á Consellería de Medio Ambiente, territorio e Vivenda a que faga cumprir ao concello a lexislación sobre especies invasoras.

A solución definitiva sería a rexeneración das zonas degradadas destes espazos, o que leva solicitando o CES dende fai anos, xa que dita restauración pasaría pola eliminación de raíz das especies invasoras ou non propias das dunas, e así calquera tipo de roza no futuro sería xa innecesario xa que a duna recobraría o seu equilibrio natural.

 

Último desbroce feito neste mes de agosto con tractor, ao longo do perímetro do paseo de baldosas. Durante anos a compactación e a corta do gramón, especie invasora, favoreceron a súa expansión.

 

Neste lugar, a roza continua, a última feita no mes de agosto, unida á inexistencia dun valado que delimite a zona dos piñeiros, fai que moita xente interprete que se trata dun parque polo que se pode transitar sen problema.

 

Aspecto da duna de Canelas no mes de xuño, cando o tractor accedeu dende a praia esmagando a duna móbil

 

Aspecto da duna de Canelas no mes de xullo. O abandono das canas nas dunas, ademais de incumprir a normativa de especies invasoras, perxudica ás especies dunares que non poden sobrevivir con tanta sombra nin con ese exceso de materia orgánica.

Advertisements

Un ano máis sumámonos aos colectivos que apoian esta marcha e animamos aos nosos soci@s e non soci@s a difundir e participar nesta marcha contra o sufrimento animal innecesario.

Trala comunicación de Portos de Galicia de levar a cabo a draga da desembocadura do río Lérez (Pontevedra) e verter o producto de dita draga no punto de vertido chamado Psálvora, fronte ao Grove, entre as illas de Ons e Sálvora, o Colectivo Ecoloxista do Salnés quere manifestar publicamente a súa desconformidade con tal plan,
uníndose así ás voces do sector pesqueiro e marisqueiro da ría de Arousa, outras asociacións ecoloxistas e partidos políticos.

Estas voces contrarias xa están a facer que a Consellería do Mar comece a falar. Bótase en falla a opinión da Consellería de Medio Ambiente. O CES solicitaralle por escrito que denegue este vertido, neste punto do noso mar, así como noutros puntos do mar, e que aporte unha solución alternativa, como pode ser o seu uso ou confinamento
en terra atendose á lexislación de residuos.

Tamén é preciso, e así o solicitaremos unha vez máis, que dende a Consellería de Medio ambiente se lidere unha política a medio-longo prazo de recuperación vexetal das concas fluviais que minimice a achega de sedimentos ao río e que incrementa os fangos nas nosas rías (e portos). Fai falla corrixir actuacións como: ladeiras dos ríos
despoxadas da vexetación que agarre do solo, plantacións de eucalipto que apenas suxeita o chan, incendios, talas do bosque de ribeira, canalizacións artificiais das beiras dos ríos ou eliminando a vexetación de marisma que fai de atrapa sedimentos naturais.

Os sedimentos resultantes dunha draga deben ser analizados  para determinar o seu grao de perigosidade.  As directrices oficiais para a caracterización do material dragado e a súa reubicación en augas do dominio público marítimo-terrestre, marcadas por Puertos del Estado, distingue tres niveis . Así, os materiais clasificados como C non deben ser verquidos no mar, alomenos sen ter pasado por técnicas de descontaminación. Así, Portos debería informar á poboación de cal é a clasificación destos materiais e cales son os riscos ambientais , no caso de telo xa analizado, porque se non o fixo aínda, é unha irresponsabilidade ter anunciado o vertido no mar sen saber o seu grao de toxicidade.

A este respecto resulta inquietante que no propio estudo realizado por Portos de
Galicia sobre a zona de verquido en Sálvora no 2016, no seu apartado de estudo da dispersión dos sedimentos vertidos, escollen para facer o seu modelo predictivo os sedimentos da desembocadura do Lerez polo seu tamaño de gran (90% fango e 10% areas) xa que como citan supón “o caso máis desfavorable” en canto á dispersión e turbidez nas augas. Neste mesmo estudo mídense as concentracións dos metais pesados dos vertidos xa realizados nos fondos do punto de vertido de Sálvora, e aínda que din non superar os límites de toxicidade impostos polas directrices que se auto esixe Portos do Estado para poder ser vertidos ao mar, se esas medicións as comparamos cos valores internacionais de referencia de toxicidade de calidade de sedimento (1) en función dos seus efectos aos seres vivos mariños , todos os elementos analizados neste punto de vertido (chumbo, cadmio, arsénico, cobre, mercurio…) superarían os niveis considerados mínimos para non ser considerados tóxicos para o medio.

Así, á luz dos poucos datos que Portos de Galicia e a Xunta aporta á cidadanía é lóxico desconfiar da inocuidade do vertido, xa que os que xa hai alí non son inocuos, aínda que sexan legais na normativa española. No mar non hai fronteiras, e sabendo que o punto de vertido está fronte ás costas do Grove, zona protexida como de especial valor polos seus recursos naturais, e entre as augas tamén protexidas do Parque Nacional das Illas
Atlánticas de Galicia, en concreto entre a 3,5 millas do mar das Ons e 2 do de Sálvora, semella evidente que lles poden perxudicar, non so á súa riqueza biolóxica, senon tamén no caso do Parque Nacional, na súa carreira hacia a declaración de Patrimonio da Humanidade na que a Xunta está a invertir esforzos e recursos públicos. A xunta debe conciliar políticas, evitando o despilfarro de cartos públicos, xa que é pouco intelixente puxar hacia a súa máxima protección ambiental e, ao mesmo tempo, actuar na súa propia contra.

 

(1)
-Canadian sediment quality guidelines for the protection of aquatic life (Canadian Council of Ministers of the Environment (CCME))
– Sediment quality guideline action levels for assessing the disposal of dredged material at sea in the UK (Centre for Environment, Fisheries and Aquaculture Science (CEFAS).

Para consultar en detalle as táboas de toxicidade de referencia, preme aquÍ: taboas de toxicidade.

 

O CES asina, xunto con moitos outros colectivos ambientalistas e sociais, o “Manifesto polo cumprimento  da  lei e na defensa dos sectores produtivos”, xa que cremos que a prórroga emitida en 2016 é contraria á lei. Así mesmo apoiamos tamén, un ano máis, a marcha que terá lugar este domingo 16 de xuño ás 12 dende as alamedas de Marín e Pontevedra, e animamos a toda a xente con sensibilidade ambiental da nosa comarca a unirse a dita marcha. Porque cremos que unha ría limpa e un modelo de xestión forestal sostible  e racional, máis alá do monocultivo de eucalipto, son e deben ser posibles.

 

A continuación reproducimos o manifesto polo cumprimento da lei e na defensa dos sectores produtivos:

Cando na “Dirección General de Sostenibilidad de la Costa y el Mar” do “Ministerio de Transición Ecológica”, toman a decisión de non defenderse fronte aos recursos contrarios á prórroga de 60 anos a ENCE, fano porque entenden que a concesión da amentada prórroga foi contraria á Lei. E basean a súa decisión nun informe da avogacía do Estado que, logo dunha análise amplamente documentada da Lei de Costas do 2013 e da xurisprudencia existente ao respecto das prórrogas en dominio público marítimo-terrestre, conclúe:

1º.- Que, de dispoñer desa prórroga, ENCE superaría o prazo de 75 anos que a Lei establece como máximo para a permanencia de calquera instalación en dominio público, un prazo que no caso de ENCE remataría no ano 2033.

2º.- Que, no caso concreto de ENCE, non se xustifica a concesión de ningunha prórroga, xa que a Lei limítaas a aquelas instalacións que “pola súa natureza” teñan que estar en terreos de dominio público, circunstancia que non se da neste caso.

Así pois, por Lei, ENCE non podería continuar na Ría máis alá do 28 de xullo do 2018, data na que caducou a concesión obtida no ano 1958.

E desde a empresa e os sectores que apoian a súa permanencia en Lourizán en contra da Lei e o interese xeral, trátase de confundir á cidadanía con mentiras e chantaxes. Entre outras cousas, din que esta decisión pon en grave risco o futuro da comarca e vai supor a catástrofe para Galiza, que vai ver o seu monte abandonado pola imposibilidade de vender o eucalipto.

Nada máis lonxe da realidade! Tal como recoñece Enrique Valero, profesor da Facultade de Enxeñería de Montes da UVigo, e un dos impulsores da chamada “Cátedra ENCE”, só un 50% do eucalipto que se corta na Galiza véndeselle a ENCE, e as familias que venden agora en ENCE-Pontevedra, seguirían a vender nas fábricas de ENCE-Navia e Navigator-Aveiro. E, como afirman as comunidades de montes en man común, ENCE é o peor comprador de eucalipto, e paga moito menos que outros tratantes, polo que a súa desaparición non suporía un problema de gravidade para o sector.

 Resulta evidente que a comarca de Pontevedra non vive de ENCE; que lonxe de ser o motor da nosa economía, ENCE é o seu freo, xa que impide a explotación racional dos sectores produtivos da Ría, do turismo e do monte, un monte hoxe inzado de eucaliptos, exposto ao risco permanente dos lumes, e que debera ter na diversificación de usos o seu futuro.

 E están a intoxicar cando din que as bateas e as explotacións de acuicultura que están en dominio público van ter que pechar por culpa da decisión de Costas. É unha absoluta falsidade, porque esta decisión non afecta a esas instalacións! As concesións ás bateas están reguladas pola Lei de Pesca de Galicia, o mesmo que as instalacións do sector da acuicultura en terreos de dominio público, que, ademais, poden acollerse ás prórrogas establecidas na Lei, xa que, pola súa natureza, poden estar en dominio público marítimo-terrestre.

 E preténdese confundir tamén á xente cando se fala de “inseguridade xurídica”. Os actuais donos de ENCE sabían que no 2018 tiñan que abandonar Lourizán e, por esta razón, mercaron a fábrica a prezo de saldo; e non se pode esquecer a diferenza entre unha concesión (que ten un horizonte temporal limitado) e unha propiedade privada. Ou cando se di que non é posíbel trasladar ENCE a outro emprazamento na Galiza, chantaxeando á poboación coa ameaza de irse fóra do Estado español; se é posíbel trasladala fóra, tamén se pode trasladar dentro de Galiza, e máis se temos en conta que -de acordo co compromiso adquirido por ENCE trala concesión da prórroga- a hipotética nova fábrica tería unhas necesidades de captación de auga e enerxéticas, e un volume de vertido, moito menores que a actual fábrica. O problema é outro e o deixaron ben claro os seus responsábeis; trátase, máis unha vez, dun problema económico! ENCE pretende marchar a outro país onde o prezo da madeira e a man de obra sexan máis baratos, e demostra así o interese que ten a empresa na defensa dos seus traballadores!

Xa por último, dicir que -contrariamente ao que afirma a Xunta- ENCE incumpre a lexislación en materia de vertidos e segue a contaminar a Ría de Pontevedra co vertido de elevadas cargas de materia orgánica e coliformes, que teñen importantes efectos sobre a calidade das augas de baño e cultivos mariños. Con todo, o que hoxe está en cuestión é a legalidade da súa permanencia en Lourizán, unha permanencia contraria á Lei de Costas do 2013, o que lle obriga a abandonar este emprazamento con independencia de que estea a cumprir ou non a normativa ambiental.

Neste sentido, os colectivos sociais abaixo asinantes esiximos:

1º.- Que se anule definitivamente a prórroga de 60 anos concedida ilegalmente a ENCE no 2016.

2º.- Que se cumpra a Lei e se obrigue á empresa a devolver a zona ocupada á situación que tiña á chegada de ENCE a Lourizán.

3º.- Que, en todo caso, se ENCE quere montar outra fábrica na Galiza, que sexa onde non entre en contradición coa explotación dos recursos naturais nin coa economía da zona, cunha tecnoloxía respectuosa co medio e cunhas esixencias de vertido e emisión á atmosfera máis estritas que garantan a calidade de vida e a saúde das persoas.

E, ao tempo, damos o noso apoio á MARCHA CONTRA CELULOSAS que terá lugar o DOMINGO 16 de XUÑO ÁS 12 HORAS con saída das alamedas de Marín e Pontevedra.

 

folleto.marcha.2019

Grupo de voluntarios facendo unha inspección no Umia.

Con motivo da conmemoración do Día Mundial do Medio Ambiente hoxe mércores 5 de xuño, o Colectivo Ecoloxista do Salnés convida a celebralo participando como voluntari@s na inspección de primavera do río Umia. Este río que pasa por varios dos nosos concellos, que dota de vida ao Complexo Intermareal Uma-O Grove e aos bancos marisqueiros, e que abastece de auga a toda a nosa comarca, entre outras funcións, merece unha atención especial debido á presión e impactos aos que leva décadas  sometido.

Por iso convidamos a todas aquelas persoas preocupadas por este río e polo estado do medio ambiente en xeral, a participar o domingo 9 de xuño ás 11 da mañá na Ponte dos Padriños (en Pontearnelas – Ribadumia), na inspección de primavera, do Proxecto Ríos.

Proxecto Ríos é un programa de voluntariado ambiental no que o CES está colaborando dende fai 12 anos nun tramo do Umia. Consiste na creación de distintos grupos que apadriñan un tramo dun determinado río para levar a cabo o seu estudo e vixiancia ambiental periódica, dúas veces ao ano.

Utilízase unha metodoloxía común (identificación de invertebrados bioindicadores, medición de parámetros físico-químicos, das condicións dos hábitats e biodiversidade,  chequeo de posibles impactos, vertidos…). Dentro do Proxecto Ríos o CES participa tamén tódolos anos nunha recollida de lixo simultánea nos ríos galegos.

Algúns dos bioindicadores do estado de saúde do río.

A pesar de que todas estas actividades son de balde e abertas a socios e non socios, nos últimos anos notamos un descenso na participación por parte da xente voluntaria. 

Esta falta de participación na defensa do noso entorno máis inmediato é algo que se ven observando de forma  xeralizada nos últimos anos, onde parece que moita xente preocupada polos temas ambientais se limita a “participar” na súa defensa a través das campañas nas redes sociais. Sen menospreciar a importancia de dita forma de participación, cremos que tamén é necesaria unha implicación directa no coidado do noso entorno máis cercano.

Por iso esperamos que esta data sirva como reflexión e motivación para todas aquelas persoas que estean preocupadas polo deterioro ambiental dos ríos en particular e do planeta en xeral, e queiran facer algo máis que participar a través das redes sociais.

Quen o desexe pode levar botas de auga; o resto do material preciso será subministrado polo CES.

 

Saída no mes de marzo con alumnado de 1º ESO

Por terceiro ano consecutivo, o CES levou a cabo dende o mes de marzo unha campaña educativa co alumnado do IES de Sanxenxo sobre a importancia destes escasos e fráxiles ecosistemas. O proxecto “Coidemos as nosas dunas”, comezou no mes de marzo, cando levamos a cabo charlas e saídas cos alumnos de 1º de ESO polas dunas de Baltar, onde observamos algunhas das especies máis representativas deste tipo de ecosistemas. Tamén observamos in situ outros compoñentes e interaccións deste ecosistema, falamos das cadeas tróficas, das diferenzas entre dunas brancas e grises, así como dos principais impactos que está a sufrir este ecosistema e posibles solucións.

Máis tarde, durante os meses de abril e maio, o alumnado de 4º participou nas mesmas actividades, pero a maiores tamén tiveron unha charla sobre as especies invasoras e hoxe rematarán cunha sesión práctica de eliminación das mesmas.

Escollemos os cursos de 1º e 4º porque en ambos currículos se tratan contidos de ecoloxía que deste xeito poden aplicar e aprender de forma máis práctica e significativa. Ademáis de aprender a coñecer e valorar máis este ecosistema tan cercano e a menudo ignorado.

Coma sempre, o noso agradecemento ao IES de Sanxenxo pola colaboración e interese neste proxecto.

A actividade de eliminación de plantas invasoras estase a levar a cabo durante a mañán de hoxe, venres 24 de maio, e as principais especies a eliminar son Carpobrotus sp. (uña de gato), Arctotheca calendula (margarida africana), e Arundo donax (cana). A actividade conta coas pertinentes autorizacións de Costas e Medio Ambiente, e conta coa colaboración do concello, que se encargará de xestionar os especímenes arrincados.

Queremos recordar que se trata dunha eliminación educativa e simbólica, e que deberían ser as administracións (consellería de medio ambiente, concello…) as que leven a cabo estas actividades de forma periódica para controlar a expansión destas especies, principalmente nos espazos naturais sensibles e escasos como as dunas.

sdr

Eliminación de especímenes de Carpobrotus sp, (uña de gato), por parte do alumnado de 4º ESO

 

Publicado por: garza18 | 20/05/2019

O CES convoca a súa Asemblea Xeral Ordinaria

O CES convoca a súa Asemblea Xeral Ordinaria o próximo domingo 2 de xuño en Cambados (Rúa Hospital, 42)    
Terá lugar ás 10:30h en 1ª convocatoria e 11:00h en 2ª convocatoria.
A mediodía iremos comer ao Restaurante Os Piñeiros. A asistencia tanto á comida como á asemblea é aberta para socios e non socios pero no caso da comida, para poder reservar, é necesario que nos avisedes por teléfono (680 580 086) ou correo electrónico (cesalnes@yahoo.es). Podedes anotarvos ata o venres 31 de maio as 14.00. O prezo do menú é de 20 euros. Anímate a vir!

Estes serán os PUNTOS DA ORDE DO DÍA:
DE QUE FALABAMOS TAL DÍA COMO HOXE O ANO PASADO?
Lectura da acta da asemblea ordinaria de 2018.
QUE FIXEMOS AO LONGO DO 2018?
Memoria anual de actividades 2018.
CANTOS SOMOS?
Balance de socios 2018.
COMO ESTAMOS DE CARTOS?
Memoria anual económica 2018.
DAREMOS O RELEVO?
Necesitamos novas caras na directiva do CES… poderías ser ti @ nov@ vogal, presidente/a secretari@… Comunícanos a túa intención de presentarte por teléfono ou correo electrónico. A túa colaboración dentro ou fóra da directiva é fundamental para o mantemento da actividade do CES e a consecución dos seus obxectivos de conservación e mellora do patrimonio natural do Salnés.
QUE CAMIÑOS SEGUIREMOS?
Qué queremos que faga o CES? Cómo queres coidar o noso entorno dende o CES? Qué melloras podemos levar a cabo?
ROGOS E PREGUNTAS

Publicado por: garza18 | 17/05/2019

O CES chama a colaborar no voluntariado da CEMMA

Dende hai moitos anos que no CES formamos parte da CEMMA no seu estudo e defensa dos mamíferos mariños, axudando nas tarefas de voluntariado. Pero non queremos que dito voluntariado se limite ás tres ou catro persoas de sempre, xa que estamos seguros de que hai moita xente que quere axudar e ás veces non sabe como nin onde facelo. 

Por iso queremos difundir e pedimos que difundades esta información o máximo posible.
Hai varias opcións de voluntariado nas que podedes participar e que, aínda que xa se levan a cabo dende hai varios anos, a CEMMA está intentando afianzar para crear grupos estables en cada zona.

Xornadas de voluntariado no local
Estanse preparando unha serie de traballos para facer co obxectivo de contar con voluntariado un pouco máis estable, por exemplo dous días a semana (martes e xoves pero pode ser a concretar) unhas horas pola tarde. Os labores previstos son:
Lavado esquelete Grampus
Lavado esquelete Steno
Fotografiado e clasificación esqueletes: Grampus, Steno, Tursiops, Delphinus
Desenterrado e limpeza Chelonia
Montaxe/desmontaxe carpa
Pintado, preparación lobeiro
Aceitado caixa focas
Necropsia golfiño conxelado.

A idea sería unhas horas pola tarde de 5 a 8 e convocar a dous/tres voluntarios de cada vez e que foran diferentes, para dar oportunidade de participación ao maximo número de persoas posibles.

Voluntariado periférico de cobertura
Trataría de establecerse unha listaxe de voluntariado de cobertura, por zonas, coa finalidade de avisar a tódolos desa zona simultáneamente cando haxa algún varamento e logo confirmando o que poida ir. Tamén avisariamos cando vaiamos facer as necropsias ou algunha outra actividade pola zona.

Aínda que no Salnés xa está funcionando a través do CES, gustaríanos que máis xente, socia do CES ou non, se apuntase neste listado. 

Campañas de embarques participativos

Estase tratando de reeditar as Campañas de embarques participativos. Se se consegue facelas, desta volta non imos ter posibilidade de ofrecer, ao menos inicialmente, custes máis económicos para os asociados, por falta de financiamento. 

 

Como facer para anotarse nas opcións de voluntariado?

Se ves que podes/queres participar nas dúas primeiras modalidades, podes escribir a cemmasolicitud@gmail.com indicando:

Xornadas de voluntariado no local: e os días/horas dispoñibles
Voluntariado periférico de cobertura: e a zona que che queda máis cerca e dispoñibilidade.
   Sobre os embarques tes máis información en http://www.cemma.org

O CES acaba de adherirse á petición que a Plataforma Anti Encoro do Umia tiña formulado perante a Comisión de Peticións do Parlamento Europeo en xaneiro. En dita petición, solicítase ás autoridades competentes que adopten con carácter urxente as medidas necesarias para a recuperación do río Umia, mediante o desmantelamento da explotación hidroeléctrica do encoro de A Baxe. Denúnciase nela que a construción do encoro supuxo un grave deterioro medioambiental para o cauce do río, con consecuencias perxudiciais para a saúde de personas e animais.

Imaxe das células da cianobacteria causante da toxina

Queremos recordar que o encoro foi construido coa excusa de que era necesario para abastecer de auga ao Salnés,  en medio dunha forte oposición veciñal, e cunha tramitación e avaliación de impacto ambiental máis que irregulares, denunciadas no seu día. A día de hoxe, o encoro demostrou ser unha fonte de problemas, non só pola destrución dos ecosistemas acuático e do bosque de ribeira, senon por poñer en risco a saúde de miles de persoas das poboacións ás que abastece, debido á presenza da toxina microcistina, consecuencia directa da eutrofización causada polo estancamento das augas encoradas. A única beneficiada deste encoro segue a ser a empresa eléctrica que goza da concesión. Por este motivo as autoridades deberían priorizar o interese común (a saúde de miles de persoas e a conservación e recuperación do medio natural, patrimonio de todos), frente aos intereses particulares dunha empresa.

Segundo nos comunican dende a Plataforma Antiencoro do Umia, sería de grande axuda para axilizar a súa tramitación contar co maior número de apoios posibles. A petición segue aberta a adhesións, ás que se pode sumar calquera colectivo ou persoa particular de xeito sinxelo no seguinte enlace:

https://petiport.secure.europarl.europa.eu/petitions/es/petition/content/1123%252F2018/html/Petici%25C3%25B3n-n.%25C2%25BA%25C2%25A01123%252F2018%252C-presentada-por-P.F.N.%252C-de-nacionalidad-espa%25C3%25B1ola%252C-en-nombre-de-la-Coordinadora-Antiencoro-do-Umia%252C-sobre-el-desmantelamiento-del-embalse-de-A-Baxe-en-el-r%25C3%25ADo-Umia-%2528Galicia%2529

 

 

No último mes véñense levando a cabo actuacións na zona de Arnosa por parte da empresa Cerámica Campo como foron o recheo dunha das lagoas xeradas no seu día polo plan de extracción de arxilas da empresa. Tamén na lagoa grande colindante coa mesma se verteu arxila polas súas beiras; ademáis a empresa ancheou unha pista de acceso ilegal sobre a marisma, afectando a unha zona de posta de sapo corriqueiro. Cónstanos que esta última actuación foi denunciada ante o Seprona e os gardas do espazo protexido Ons O Grove por un particular.

1: Lagoa na que se aterraron as beiras. 2: Lagoa que se está a reencher. 3: Pista que se ancheou.

 

Ante esta situación, o CES solicitou información á consellería de Medio Ambiente para que aclare cales desas actuacións estaban autorizadas e cales non, así como que aclare que intencións ten a empresa con respecto a tódalas lagoas xeneradas hai anos ou décadas pola extracción de arxila, e que están dentro do espazo protexido Complexo Intermareal Umia- O Grove.

A lexislación de minas obriga a “restaurar” os ocos xenerados pola extracción de materiais, consisitindo dita rexeneración en tapar os ocos e logo revexetar. Pero este tipo de actuación tan xenérica non ten sentido dentro dun espazo protexido onde os ocos abandonados hai tanto tempo xa están naturalizados por especies e hábitats acuáticos, xenerando biodiversidade no Complexo Intermareal Umia O Grove. Esto sucede nas lagoas de Arnosa, Roixique, Cachadas e Fianteira, que albergan importantes valores naturais logo de décadas de renaturalización, polo que non ten sentido, dende o punto de vista ambiental, e dentro da Rede Natura, acometer unha “rexeneración mineira” baseada en reencher ditas lagoas e destruir os hábitats e especies existentes nelas.

Cabe recordar, con respecto á lagoa da Fianteira, que xa no ano 2010 o CES emitiu unha denuncia ante a fiscalía de Pontevedra porque a empresa tiña intención de reenchela baseándose neste requisito da Lei de minas. Como consecuencia, a fiscalía emitiu unha resolución onde se instaba á empresa a someter o proxecto mineiro a avaliación de impacto ambiental para adaptarse á normativa vixente en materia de avaliación de impacto ambiental, ao estar os terreos dentro dun espazo natural protexido, posto que tanto a avaliación de efectos ambientais como o plan de restauración, redactados en 1992, non cumprían tales requisitos. Motivo polo que a  consellería resolveu, no seu día, non outorgar autorización ao plan de labores 2011 na zona de Fianteira II , conseguindo deste xeito salvar a dita lagoa da destrución.

Por todo isto, o CES solicitou á consellería de medio ambiente:

-Que se nos entregue copia da avaliación dos efectos ambientais e do plan de restauración mineira da empresa, así como a devandita avaliación de impacto ambiental adaptada á normativa vixente, en caso de existir.

-Que se nos entregue copia do Plan de Labores 2019 coa fin de coñecer cales son as actuacións autorizadas por parte desta consellería e con que fins.

-Que se nos explique cales son as actuacións previstas no futuro pola empresa en tódalas lagoas xeradas pola súa actividade incluídas dentro do espazo protexido  e cal é a postura desta Consellería de Medio Ambiente ao respecto.

-Que se nos informe de que medidas tomou esta consellería con respecto ao vertido de materiais e ancheamento da mencionada pista ilegal sobre a marisma.

Recordámoslle á consellería que a Ley 27/2006, de 18 de julio, por la que se regulan los derechos de acceso a la información, de participación pública y de acceso a la justicia en materia de medio ambiente, lexitima ao noso colectivo como persoas interesadas (Artigo 2), especifica que a información que  solicitamos é de tipo ambiental (Artigo 2, punto 3 ap. c)), e danos dereito a acceder a dita información no tempo e forma especificados no Artigo 3.

 

Older Posts »

Categorías

%d bloggers like this: